17 oktober 2025

Naar aanleiding van onze oproep ontvingen wij een brief en een uitnodiging voor een gesprek met interim-directeur Roderick van der Lee. Dit gesprek heeft vorige week plaatsgevonden en hebben wij als positief ervaren. Er zijn veel zaken in alle openheid besproken en het museum lijkt zich bewust van de stappen die moeten worden gezet op alle gebied. De brief en onze reactie op het gesprek zijn hier te lezen.

Wij betreuren het zeer dat de oproep van ons als makers, gericht op het inhoudelijk beleid van het museum, door sommige partijen wordt ingezet als onderdeel van hun kritiek op het vermeende onterechte handelen van de Raad van Toezicht. Wij distantiëren ons hier nadrukkelijk van, omdat wij menen dat dit de wezenlijke vraag van wat het Nederlands Fotomuseum zou moeten zijn, vertroebelt en verstomt.

3 oktober 2025

Alle ophef over het ontslag van de directeur van het Nederlands Fotomuseum heeft spijtig genoeg het zicht ontnomen op het feit dat zowel de inhoud als de rol van de makers de afgelopen jaren steeds verder uit zicht zijn geraakt. Het beleid is weggedreven van de fotografie, waar het juist over zou moeten gaan. We roepen het Fotomuseum dan ook op om terug te keren naar de basis van haar bestaan - de fotografie - en daarbij fotografen en beeldmakers actief te betrekken.**

Het nationale Fotomuseum is een belangrijke slagader voor ons, die de onmisbare zuurstof levert aan het fotografieveld. Het moet zijn als een huis, waar een voor iedereen open, levendig, bevragend, stimulerend en prikkelend klimaat heerst. Hier is het werk van beeldmakers in de volle breedte en diepgang te zien, los van institutionele of politieke agenda’s. We willen een proactief museum dat het debat aanvoert en actuele onderwerpen in de fotografie inhoudelijk adresseert.

De blikvernauwing van de afgelopen jaren tot ‘fotografie uit Nederland’ en de hyperfocus op de Eregalerij is niet het resultaat van een visie, maar van het gebrek daaraan, vinden wij. Het zet een stolp over de Nederlandse fotografie en dat werkt verstikkend. Noch de fotografie zelf, noch de makers ontwikkelen zich alleen binnen nationale grenzen, integendeel. Een naar binnen gekeerde houding is wel het laatste wat de fotografie in Nederland nodig heeft om relevant te zijn. Het kan niet zo zijn dat een nationaal museum voor het belangrijkste beeld-medium nog verder verzandt in provincialisme.

Fotomuseum, zet de fotografie uit eigen land niet alleen op de kaart, maar daag haar uit en bevraag haar in een internationale context. Daarvoor is samenwerking in binnen- èn buitenland nodig met andere musea, instellingen, experts en makers. Alleen op basis daarvan kunnen toonaangevende tentoonstellingen naar Nederland worden gehaald. Ze gaan nu voorbij aan iedereen die niet zo gemakkelijk een ticket koopt naar Parijs, Londen of New York. Denk aan de expositie van Wolfgang Tillmans in Centre Pompidou en tentoonstellingen die de complexiteit van de hedendaagse beeldcultuur adresseren, zoals de tentoonstelling The Lure of the Image in Fotomuseum Winterthur. Of Ideas of Africa: Portraiture and Political Imagination in het MoMA in New York, waar het gaat om hoe portretfotografie Pan-Afrikaanse verbondenheid kan uitdrukken.

We beseffen dat het Fotomuseum, net als alle andere musea, voor grote uitdagingen staat. Maar er staat veel op het spel. Technologische ontwikkelingen, ethische vraagstukken en monopolisering van media spelen een bepalende rol in hoe wij de wereld zien, interpreteren en er betekenis aan geven. De fotografie, als oudste van de nieuwe media, staat daarin nog altijd centraal.

Het Nederlands Fotomuseum zien wij als dé plek waar het gesprek daarover plaatsvindt: met makers, beschouwers, onderzoekers en alle anderen. Experimenteer, dekoloniseer, bediscussieer, participeer! Signaleer trends en onderzoek die, toon de waarde van verschillende invalshoeken en stemmen. Praat met makers over de toekomst van het medium. Leer van hen hoe de fotografie praktijk verandert, hoe beeldvorming werkt. Laat verbanden zien tussen nationaal en internationaal, tussen heden en verleden, tussen de wereld van het beeld en ons beeld van de wereld. Zet je prachtige en belangrijke Collectie daarbij in.

Sta niet langer met de rug naar het eigen werkveld. Jullie kunnen niet zonder ons. Open de deuren van pakhuis Santos en laat ons binnen!

Hans Aarsman

Jan Adriaans

Daniëlle van Ark

Saskia Aukema

Iwan Baan

Theo Baart

Marijn Bax

Will Boase

Hans Bol

Boudewijn Bollmann

Herman van den Boom

Kim Bouvy

Florian Braakman

Koos Breukel

Karianne Bueno

Rene Castelijn

Rachel Corner

Erik van Cuyk

Ad van Denderen

Elspeth Diederix

Loes van Duijvendijk

Ossip van Duivenbode

Hans Eijkelboom

Reinier Gerritsen

Frank Hanswijk

Eddo Hartmann

Carel van Hees

Juul Hondius

Rob Hornstra

Martijn Jaarsveld

Tom Janssen

Anja de Jong

Marijn de Jong

Gerald van der Kaap

Ralph Kämena

Stephan Keppel

Rubén Dario Kleimeer

Dirk Kome

Paul Kooiker

Ine Lamers

Natascha Libbert

Kadir van Lohuizen

Cary Markerink

Katja Mater

Hellen van Meene

Hans van der Meer

Awoiska van der Molen

Gil & Moti

Geert Mul

Bob Negrijn

Ilvy Njiokiktjien

Monica Nouwens

Elodie Hiryczuk/Sjoerd van Oevelen

Sanne Peper

Rafaël Philippen

Martin Roemers

Jan Rosseel

Gerco de Ruijter

Frank van der Salm

Lydia Schouten

Ruud Sies

Marleen Sleeuwits

Margriet Smulders

Otto Snoek

Elian Somers

Petra Stavast

Anouk Steketee

Martine Stig

Siebe Swart

Rein Jelle Terpstra

Bert Teunissen

Rink Torn

Lidwien van de Ven

Ari Versluis

Loek van Vliet

Marcel van der Vlugt

Prins de Vos

Orna Wertman

Eddy van Wessel

Luuk Wilmering

4 oktober 2025

Op onze oproep zijn heel veel reacties binnengekomen. Mocht je deze oproep ook willen onderschrijven, dan kan dat nu door een bericht te sturen met je voor- en achternaam aan [email protected] en zal je naam hieronder worden bijgeplaatst.

Ook wij onderschrijven de oproep:

Daria Scagliola